6.กำลังขับเคลื่อนสายพานลำเลียง Belt Conveyor
กำลังที่ใช้ขับเคลื่อนสายพานลำเลียงแบ่งได้ 3 ชนิดคือ
- กำลังสำหรับสายพานเปล่า, Pe
- กำลังในการเคลื่อนวัสดุในแนวนอน, Pm
- กำลังในการยกวัสดุ, Pr
ดังนั้นกำลังทั้งหมดที่ต้องการ, PT = Pe + Pm + Pr
Pr มีค่าเป็นบวกเมื่อยกวัสดุขึ้นและเป็นลบเมื่อยกลง
ค่า PT ที่ได้นี้เป็นค่าที่ล้อขับ ซึ่งจะน้อยกว่ากำลังของมอเตอร์ต้นกำลังเนื่องจากมีการสูญเสียที่ระบบถ่ายกำลัง
สมมติให้ประสิทธิภาพของระบบถ่ายกำลังจากมอเตอร์ เป็น 90 %
ดังนั้น กำลังของมอเตอร์
N = PT0.9
6.1 กำลังสำหรับสายพานเปล่า จะขึ้นอยู่กับแรงที่ใช้ในการเคลื่อนสายพานเปล่าและความเร็วสายพาน
Pe = S v (N-m/s = W)
ซึ่ง S คือแรงขับเคลื่อน และ v คือความเร็วสายพานสำหรับแรงขับเคลื่อน S มีค่าดังนี้
S = fo qo L
ซึ่ง fo คือ สัมประสิทธิ์ความเสียดทานระหว่างตัวลูกกลิ้งและแกนลูกกลิ้ง อันเนื่องจากน้ำหนักของตัวลูกกลิ้งเอง และสายพานเปล่า ตามปกติมีค่าต่ำมากประมาณ 0.03
qo คือ น้ำหนักต่อหนึ่งหน่วยความยาวของสายพานเปล่าและตัวลูกกลิ้ง
L คือ ความยาวทั้งหมดของสายพาน
สายพานลำเลียงที่ใช้ขนย้ายกองวัสดุที่มีน้ำหนักกองสูงมาก จำเป็นต้องใช้ลูกกลิ้งจำนวนมาก ซึ่งก็จะเพิ่มน้ำหนักต่อหนึ่งหน่วยความยาวด้วยเช่นกัน สำหรับการคำนวณทั่ว ๆ ไปมักใช้ค่า
qo = 600B N/m
ซึ่ง B คือความกว้างของสายพานเป็นเมตร
สำหรับค่าความยาวสายพาน L นั้น ต้องเพิ่มค่า Lx = 45 เมตร ตามประสบการณ์ของผู้ออกแบบเพื่อชดเชยค่าแรงเสียดทานที่ล้อท้าย
ดังนั้นแรงที่ใช้ในการเคลื่อนสายพานเปล่าคือ
S = fo qo (L + Lx)
และกำลังที่ใช้ในการเคลื่อนสายพานเปล่าคือ
Pe = S v
หรือ
Pe = qo (L + Lx) fo v
6.2 กำลังในการเคลื่อนวัสดุในแนวนอน หาได้ในวิธีการคล้าย ๆ กันคือ
Pm = q l f1 v
ซึ่ง q = น้ำหนักของกองวัสดุต่อหนึ่งหน่วยความยาวแนวนอน
q = อัตราการขนย้าย/ความเร็ว = Q / v
f1 = สัมประสิทธิ์ความเสียดทานระหว่างตัวลูกกลิ้งและแกนลูกกลิ้งอันเนื่องมาจากน้ำหนักของวัสดุ
= 0.03 สำหรับการเคลื่อนที่เรียบสม่ำเสมอ
= 0.04 สำหรับการเคลื่อนที่สั่นสะเทือนไม่เรียบ
ดังนั้นเมื่อแทนค่า q ลงในสมการ Pm = q l f1 v จะได้
Pm = q l f1
6.3 กำลังในการยกวัสดุ กำลังในการยกวัสดุในอัตรา Q ที่ความสูง H หาได้โดยตรงจาก
