7.ความแข็งแรงของสายพานลำเลียง Belt Conveyor
ถ้าให้ n คืออัตราส่วนระหว่างแรงดึงด้านพุ่งเข้าล้อขับและแรงดึงด้านพุ่งออก ดังนั้นจากสมการ (8.1) และพิจารณากรณีที่ไม่ให้เกิดการลื่นไถลขึ้นนั้น
S1S0
= n ≤ efα
จากประสบการณ์ของผู้ออกแบบมักใช้ค่า
α = 180 สำหรับ ล้อขับเดี่ยวแบบธรรมดา
= 180° – 240 สำหรับล้อชับเดี่ยวและล้อช่วยป้อนสายพาน
= 360° – 500 สำหรับล้อขับคู่
f = 0.20 สำหรับสายพานผิวผ้าใบและล้อชับเดี่ยว
= 0.25 สำหรับสายพานผิวยางและล้อซับเดี่ยว
= 0.28 สำหรับสายพานผิวผ้าใบและล้อขับมีล้อป้อน
= 0.35 สำหรับสายพานผิวยางและล้อขับมีล้อป้อน
จะเห็นได้ว่าแรงที่ใช้ในการขับเคลื่อนจริง ๆ นั้น จะเท่ากับ
Se = S1 – S0
เมื่อแทนค่า S0 จากสมการS1S0
= n ≤ efα ลงในสมการ Se = S1 – S0 จะได้ Se = S1 – S1n = S1(n – 1)n
หรือ
S1 = nn – 1
Se
ซึ่งแรงดึงใช้งาน Se มีความสัมพันธ์กับกำลังขับเคลื่อน PT ดังนี้
Se = PTv
ดังนั้นจากสมการ S1 = nn – 1
Se
S1 =
nn – 1
(
PTv
)
สำหรับความแข็งแรงของสายพานต่อหนึ่งชั้นผ้าใบหาได้จาก
โดยที่ p คือ จำนวนชั้นผ้าใบ และ B คือความกว้างของสายพาน ค่าความแข็งแรงใช้งานของสายพานบางชนิดแสดงอยู่ในตาราง
| ชนิด | ความหนาแน่น (kg/m3) | ความแข็งแรงใช้งาน (kN/m ply) |
|---|---|---|
| U.S. cotton | 0.814 – 1.744 | 4.25 – 10.5 |
| Rayon and cotton | 1.19 – 1.63 | 12.25 – 15.8 |
| Rayon, cotton, nylon | 0.930 – 1.02 | 7.0 – 9.65 |
| Nylon and cotton | 3.0 | 35.0 |
| เสริมใยเหล็ก | 16.4 – 42.3 | 80 – 450 |
